حجت الاسلام پناهیان: اهل تقوا افراد با نشاطی هستند
تاريخ : شنبه 3 مرداد 1394 | | نویسنده : گمنام

گزیده ای از سخنرانی حجت الاسلام پناهیان را بخوانید:

_ در زبان عربی بین چند کلمه تفاوت های مختصری وجود دارد. گاهی اوقات در زبان فارسی ما این تفاوت ها را در نظر نمی گیریم. اما وقتی از کلمات اهل بیت(ع) استفاده می کنیم بهتر است که به این تفاوت ها دقت کنید. کلمه فرح کلمه مثبتی نیست. سرور همان فرح است که شادی برآمده از تفکر و تعقل است.

_ سرور باب سنگین تری از نظر عقلانی دارد. کسانی که دارای فرح هستند سرخوش و الکی خوش هستند. تفاوت سرور و فرح با نشاط در این است که نشاط به معنای با انرژی بودن است. در مقابل فرح و سرور حزن و غم را می گذارند اما در مقابل نشاط معمولاً کسالت می آورند. کسانی که نشاط دارند معمولاً محبت پیدا می کنند. غم ما اگر غم معنوی باشد نباید نشاط ما را از بین ببرد. اگر حالی در انسان به وجود آمد که نشاط را از بین برد حال خوبی نیست.

_ بعضی از اندوه ها به خاطر این است که به کرم خدا اطمینان نداریم. مطلق گریه این حال را ایجاد نمی کند. نشاط نبض روحی یک انسان است. سرور نوعی خوشحالی است که باعث می شود انسان انرژی برای عمل و عبادت پیدا می کند به تعبیر امیرالمؤمنین(ع) دائم النشاط است.

_ خنده ای که حال زندگی را به همراه نداشته باشد خنده مکروه است. شادی که مقدمه نشاط شد و انسان را سرحال وارد زندگی کرد شادی در متن نشاط است و توصیه اهل بیت(ع) است.

_ امیرالمؤمنین(ع) می فرماید که سرور نفس انسان را مبسوط می کند و روح انسان را باز می کند. غم و اندوه انسان را دچار قبض می کند و انسان گرفته می شود. سرور نفس انسان را باز می کند و موجب برانگیختن نشاط در زندگی می شود.

_ مؤمن زمانی که دلی را سیراب می کند شاد می شود و با نشاط است و منافق زمانی که دلی را عزادارمی کند شاد می شود .  به همین دلیل در روایات بیشتر از نشاط استفاده شده است. باید با قدرت روحی زندگی کرد. مؤمن غالباً با قدرت روحی زندگی می کند و نه با قدرت جسمی .انسان مؤمن انسان بانشاطی است.

_ امیرالمؤمنین در توصیف اهل تقوا فرمودند که دائم در نشاط هستند و کسالت از آنها  دور است. متأسفانه مردم زیاد به نشاط اهمیت نمی دهند و نشاط را نشانه ایمان نمی دانند. جسم انسان در اثر نداشتن نشاط فرسوده می شود. سحر خیزی یکی از عوامل نشاط است.نشاط آثاری در فکر و اندیشه انسان دارد.