من از اسم گناه هم متنفرم چه رسد به فعلش!
تاريخ : یک شنبه 19 بهمن 1393 | | نویسنده : گمنام

«... آنچه كه در عالم باعث تقرّب اولياء الهي، خصّيصين حضرت حق و آن كساني كه مقرّب ذوالجلال والاكرامند شده است، فقط يك چيز است و آن هم به حقيقت دوري جستن از گناه است.

تنها توصيه حضرات معصومين (عليهم صلوات المصلّين)، اولياء الهي و خصّيصين حضرت حق به هر كسي كه به سمت پروردگار عالم دعوت كردند، اين بود كه گناه انسان را بيچاره مي­كند و او را از مقام انسانيّت پايين مي­ كشد.

سيّد مرتضي، آن شاگرد عظيم­ الشّأن حضرت شيخنا الاعظم، مفيد عزيز(روحي له الفدا) به محضر مبارك ايشان عرضه داشت: آقا جان! رمز اين محبّت بيش از حد حضرت حجّت (روحي له الفدا) به شما و رمز اتّصال شما به حضرت - كه ما آن را از حالات شما فهميده­ ايم - چيست؟ فرمودند: فقط به خاطر يك مطلب است كه مولايم به من عنايت دارد و آن اين كه من از اسم گناه متنفّرم، چه رسد از فعلش!

لذا رمز موفقيت اولياء الهي اين است. دنبال اسم اعظم نباشيد!

محضر مبارك حضرت آيت­الله بهاءالدّيني(اعلي اللّه مقامه الشّريف) بوديم. ايشان فرمودند: به نظر من اسم اعظم خود انسان است به شرط اين كه مبتلاي به گناه نشود!

وقتي انسان گناه نكرد، اسماءالله و صفات الله مي­ شود و عالم در يد اوست!...»


منبع: درس اخلاق آیت الله قرهی