تبعات آرزوهای کاذب در روایات
تاريخ : یک شنبه 27 مهر 1393 | | نویسنده : گمنام

در این رابطه امام سجاد (ع) می‌فرمایند: خدایا! بر محمد و آل محمد درود فرست و ما را از آرزوگرایی دور دار و با عمل صادقانه از آرزومندی نجاتمان بخش! تا بدانجا که به گذراندن ساعتی پس از ساعتی دیگر و تمام کردن روزی بعد از روز دیگر و پیوستن نفسی بر نفس دیگر و برداشتن گامی به دنبال گامی دیگر امید نبندیم و تو خود ما را از فریب آرزوها ایمنی ده و از شر آنها نگاه دار.

 

امام صادق (ع) می‌فرمایند: ای عبدالله جندب! خوشا به حال آن کس که آرزوهای کاذب، او را به خود مشغول ندارد.

 

امام علی (ع) نیز در این باره در احادیثی می‌فرمایند:‌ خدا آن کس را بیامرزد، که با هوای خود ستیز کند و آرزوهای خویش را دروغ شمارد.

 

*آرزوهای دلخوش کن چشم‌ها را کور می‌کند... هر که دل به آرزوی دراز ببندد، چنان که باید تن به کار ندهد.

 

*عملت را رفیق خود را قرار بده و آرزو و میلت را دشمن خود.

 

*آرزو پایانی ندارد.

 

*هر کس در طلب سراب بکوشد، رنجش فراوان و تشنگی‌اش افزون می‌شود. هرکه در سراب امید بندد،‌ نومید می‌شود و از تشنگی می‌میرد.

 

*بدانید که آرزو عقل را به غفلت می‌اندازد.

 

پی‌نوشت:

تحف‌العقول /148

تحف‌العقول /221

بحار 78/14

غررالحکم /61

غررالحکم /23

غررالحکم /297

نهج‌البلاغه /208

صحیفه سجادیه/260

الحیات، محمدرضا حکیمی 

منبع:ایسنا