تاريخ : یک شنبه 20 مهر 1393 | | نویسنده : گمنام

نکاتی از سخنان حجت الاسلام کرمی را بخوانید:

_ در مورد روز عرفه وجود مقدس امام صادق فرمودند که اگر کسی را خداوند در ماه مبارک رمضان نیامرزید و نامش در طومار مرحومین در ماه مبارک رمضان نبود امید به آمرزش او نخواهد بود مگر توفیق پیدا کند در روز عرفه در صحرای عرفات خودش را واصل کند و آنجا امید به آمرزش داشته باشد.

_ تمام دعای عرفه را اباعبدالله سرپا و یک نفس انشاء کردند. آن هم در هیئت عجیبی که زن و بچه دور حضرت را فرا گرفته بودند و مانند جوجه ی لرزان حضرت را نگاه می کردند و به حالت بکاء حضرت گریه می کردند.

_ اگر کسی اهل عبرت و درس گرفتن از تاریخ باشد موارد عجیبی در این برهه حضور حضرت مسلم در کوفه موجود است که انصافاً انسان اگر قابلیت داشته باشد می تواند از این درس ها بهره ببرد. مردم کوفه تدارک شرایط نسیم را دیده بودند و برای طوفان تربیت نشده بودند. آنها دوست داشتند که اباعبدالله به کوفه بیایند. ولی معامله ای که مردم کوفه را با امامشان کردند، مردم در جاهلیت با هیچ حیوان درنده ای نکردند.

_ یکی از هنرهای ما باید این باشد که عیار خود و استعداد خود را محک بزنیم. ما در یک جاهایی احساسات کاذبی داریم و در قضاوت و نمره دادن به خود دچار سوءتفاهم می شویم.باید شرایط امتحان و ابتلا برای انسان پیش بیاید تا این سوءتفاهم ها از بین برود.

_ اولین پله، دوستی با امام زمان است و اشک و سینه و حضور در مجالس اهل بیت باید باشد و ضروری است.

_ ما سه نوع رفیق داریم هر کسی باید جای خود را در این سه طبقه باید پیدا کند. یک عده رفقا، زبانی اند. زبانی اعم از احساسی و عاطفی و روانی است. که برای امام زمان سینه می زند و گریه می کند و اشک می ریزد. این اول کار است. کسی به درد امام زمان می خورد که تکلیف خودش با خود روشن باشد.

_ امام زمان کسی را می خواهد که در هر لحظه آماده باشد. امام زمان یاری می خواهد که هر وقت لازم شد برایش شاهرگ پاره کند. تا کجا پای کار امام زمان هستیم؟ گریه و زاری برای امام حسین لازم است. تا کلاس اول را قبول نشیم نمی توانیم کلاس بالاتر برویم.